Lucide Dromen

Posted on Nov 18 in Columns, Tekstby jveerdenPrint

Ik heb gelezen dat je je eigen dromen kunt bepalen en daarmee je nachtmerries uit kan bannen. Het enige wat je daarvoor hoeft te doen is je plot te herschrijven in iets wat je wel wilt beleven ’s nachts. Als je dit dan vaak doorleest gaat je verhaal je droom worden. Als ik dan toch mag bepalen wat er ’s nachts met mij gebeurd, wil ik natuurlijk wel een fantastisch, sappig verhaal. Dus bij deze!

Ook nu ben ik weer in de kelder van mijn werk. We hebben de dozen verzameld bij de lift. Er moet echter nog veel meer worden uitgezocht. Mijn twee vriendinnen gaan met de lift naar boven. Ik zeg ze dat ik de rest wel uit zoek, ik ken de weg inmiddels en zij hebben nog veel te doen. Ik hoor de krakkemikkege lift naar boven stommelen.

Door de schemerige kelder loop ik terug naar achter. Ik moet nog minstens 20 rapporten opzoeken in de chaos daar. De uren gaan traag voorbij en geconcentreerd speur ik door de paden heen. Ik hoor niet eens dat de rammelende lift weer naar beneden is gekomen. Ook de voetstappen die mijn kant op kwamen, hoorde ik niet. De plotselinge stilte en het gevoel dat er iemand naar me keek, deed me opwekken uit mijn concentratie. Vlug keek ik achterom.

In het schemerlicht zag ik een gestalte staan. Het peertje hing achter hem waardoor ik alleen zijn contouren zag, een lange man met een jeans en een goed jasje. Ik had een vermoeden, mijn hart sloeg drie keer over en ik kreeg een knoop in mijn maag. “We.. we.. Wie is daar?” vroeg ik stotterend. “Ik kom je even helpen met wat er nog naar boven gesjouwd moet worden.” Antwoordde hij. Langzaam liep hij mijn richting op. Gelukkig schemert het want ik bloos heftig. Hij komt naast me zitten op de grond en begint ook mee te zoeken in de dozen.

Het gesprek verliep soepel en we lachen en we praten. Ik voel zijn been tegen de mijne en mijn hele lichaam wordt er warm van. Ik merk aan hem dat hij het ook prettig vindt. Het gesprek valt stil en we kijken elkaar aan. Hij pakt mijn gezicht en begint me voorzichtig te zoenen. Mijn hart bonkt en ik zoen hem terug. Hij stopt, kijkt me even aan en lacht. Ik lach terug. Hij schuift me dicht tegen hem aan en we zoenen intens. Zijn handen zijn overal en ik vergeet alles wat er om me heen gebeurt.

Onze lichamen in elkaar verstrengelt. Zijn rug is bezweet. Ik voel mijn hoofd gloeien en zie dat ook hij een blos heeft. Mijn lichaam shockt nog een paar keer na, hij hijgt. Hij streelt zachtjes door mijn haar. Hij kijkt me aan en ik hem. We zoenen en hij rolt zich van me af.

Iedere avond voordat ik ga slapen moet ik hier even aan denken. Mijn droom zal vanaf nu een fijne zijn. Iedere ochtend wordt ik badend in het zweet wakker, maar dan met een lach op mijn gezicht.